Հաշվի առնելով միայն գինը` շատերի համար $500 արժեցող դիզայներական հայտնի տան ջինսը ավելի հարմարավետ է և լավ է կարված, քան $50 արժեցող անհասկանալի բրենդի կասկածելի շալվարը: Այն հանգամանքը, որ դիզայները ոսկեգույն կոճակներ է ամրացրել հետևի մասում, որոնք այնքան էլ հարմար չեն նստելիս, կարևոր չէ, քանի որ այդպես է պահանջել նորաձևությունը (երևի)… Բայց այն փաստը, որ “սովորական” ջինսի գրպաններին գրված է “Ջինս”, խանգարում է շատերին իրենց լիարժեք զգալուց:

Միանշանակ, կա տարբերություն ֆիրմաների միջև: Բայց կա տարբերություն նաև գնորդների միջև: Անպայման չէ, որ կոնկրետ ֆիրմայի արտադրանքը իդեալական լինի անխտիր բոլոր գնորդների համար: Շատ հաճախ անհայտ ֆիրմաների արտադրանքը չի զիջում ոչ որակով, ոչ էլ արտաքին տեսքով… Զիջում է միայն գնով…

Այդ դեպքում ինչու° ենք փորձում ավելի վճարել մի բանի համար, որ կարելի էր կրկնակի (հաճախ նաև եռակի և քառակի) ավելի էժան ձեռք բերել:

Կա երկու հիմնական պատճառ.

Ներշնչանք և հավատ: Սա ավելի ակնհայտ է դեղորայքի դեպքում: Երբ ավելի թանկ արժեցող դեղը ավելի լավ է բուժում, քան ավելի էժանը (եթե նույնիսկ դրանք նույնն են իրենց քիմիական բաղադրությամբ և իրական հնարավորություններով):

Վեբլենի էֆեկտ: Իսկ այ սա հետաքրքիր հոգեբանական վիճակ է սպառողների մոտ: Կարծում եմ հայերի մոտ այս էֆեկտը հատկապես սուր է արտահայտված: Վեբլենի էֆեկտը այն դեպքն է, երբ մարդը (սպառողը) փորձում է ձեռք բերել ավելի թանկ և հայտնի բրենդների ապրանքներ կամ օգտվել թանկարժեք ծառայություններից` ցույց տալու համար, որ ավելի հարուստ է, քան իրականում կա: Այս մարդկանց համար ավելի կարևոր է ստատուսի արհեստական բարձրացումը, քան իրական կարգավիճակը: Շատ հաճախ նրանք խնայում են հացի փողը, որպեսզի նոր մոդելի հեռախոս ձեռք բերեն, որի կարիքը իրականում չունեն:

Իսկ թե Ձեզ ինչն է ստիպում ամեն անգամ արհամարհանքով անցնել “սովորական” խանութների կողքով, մտածեք ինքներդ…

Advertisements