Վերջերս կարդացի մի պատմություն, որտեղ ասվում էր, որ կանադացի մի զույգ որոշել է ոչ ոքի չասել նորածին երեխայի սեռը` այդպիսով նրան դաստիարակելով ազատ և հասարակության կողմից ստեղծված ստերեոտիպներից անկախ…

Սեռը ոչ ոքի չասելը իրենից ենթադրում է, որ երեխայի հետ շփվող ոչ մի անձ չի իմանալու` իր դիմաց աղջիկ է, թե տղա: Այսինքն` փոքրիկը նույն հաջողությամբ կարող է հագնել թե´ վարդագույն փոռիկներով զգեստ, թե´ տղայի շորտեր, խաղալ «տղայական» կամ «աղջկական» համարվող խաղալիքներով և այլն:

Ծնողները բացատրում են, թե այս մեթոդով փորձում են զերծ պահել իրենց երեխային վարդագույն-կապույտ կարծրատիպերից: Հնարավորություն են տալիս ընտրել խաղալիքներ և հետաքրքրություններ` անկախ իր սեռին արհեստականորեն «կցված» ստանդարտներից, փորձում են զերծ մնալ երեխայի փոխարեն որոշումներ ընդունելուց և նրան իրենց կամ հասարակության կողմից ընդունելի համարվող որոշումները պարտադրելուց և այլն: Որպեսզի որևէ կերպ չմատնեն երեխայի սեռը, նրան անվանել են … ԿԱՐԴԱԼ ԱՄԲՈՂՋԸ