Բանի մասին…

Մեկնաբանություններ (9)

Մի քանի տարի առաջ պատահաբար մի հոդված կարդացի: Անկեղծ ասած` չնայած հոդվածը պահպանել եմ, հեղինակի անունը չի պահպանվել: Այնպես որ ուղղակի նախօրոք նշում եմ, որ հեղինակը, ցավոք, ես չեմ:

Ա~խ, այդ բանը…

Բանը հայոց լեզվի այլ բառերի փոխարեն:

Հարգելի´ բաներ,

ինչպես բան արեցիք մեր հարս ու փեսին, ես ել եմ միանում ձեր բանին: Ես` որպես փեսայի բան, հասկանում եմ, որ պետք է և պարտավոր եմ հետևել հարսի ու փեսայի բանին:

Հարս ջան, այժմ բանս ուղղում եմ քեզ:  Դու այսօրվանից համարվում ես փեսայի բանի կեսը: Լավ իմացիր, որ այսօրվանից նա միշտ քեզ լավ բան է անելու: Եվ դու էլ միշտ պետք է նրան բան տաս: Ես էլ, որպես քավոր, պարտավորվում եմ անհրաժեշտության դեպքում բան անեմ, բայց լավ իմացեք, որ միշտ չեմ կարող իմ բանը խոթել ձեր բանի մեջ: Կեսրարիդ բանը ամեն Ավել

Բա մեր աղջիկը/տղան սրա°ն էր արժանի…

Թողնել մեկնաբանություն

Հաճախ, երբ լսում եմ այս արտահայտությունը, իմ մոտ հարց է առաջանում. Բա ու°մ էր արժանի:

Լավ, եթե չէիք հավանում այդ մարդուն, ուրեմն զրուցեիք Ձեր զավակի հետ, խորհուրդ տայիք: Եթե չեք զրուցել, ուրեմն հիմա նման բան ասելու իրավունք չունեք, որովհետև ՍՐԱՆ-ը Ձեր զավակի ընտրությունն է: Ավելին, ամենայն հավանականությամբ նրա սիրելի անձնավորությունը, և այդպես վարկաբեկել կամ ակնհայտ ցույց տալ վատ վերաբերմունք շատ սխալ է: Չեք համակրում, մի համակրեք, բայց դա դեռ չի նշանակում, որ այդ մարդը վատն է: Միգուցե Դու°ք եք ամեն ինչից մշտապես դժգոհ… Եթե նույնիսկ զրուցել եք կամ խորհուրդ եք տվել, նման արտահայտությունը Ձեր նկատմամբ հարգանք չի ավելացնի, հատկապես Ձեր իսկ զավակի կողմից: Նախ և առաջ Դուք պետք է հարգեք նրա ընտրությունը:

Միշտ չէ, որ զավակի համար արժեքները ամբողջությամբ նույնն են լինում, ինչ ծնողների համար: Եվ եթե Ձեր զավակի ընտրությունը չի համապատասխանում Ձեր արժեքային համակարգին, սխալ է միանգամից ենթադրել, որ դա Ձեր նկատմամբ հարգանքի պակաս է կամ, ավելի վատ, Ձեզ հակառակվելու փորձ: Պետք է հասկանալ և ընդունել: Անպայման չէ, որ ամեն օր զանգահարեք և Ավել

Ուսում… ցմահ

Թողնել մեկնաբանություն

Հաճախ տատիկս կամ նրա հասակակիցները ինձ խրախուսում են հետևյալ արտահայտությամբ. “Սովորի´ր, որ հետո ամբողջ կյանքդ աշխատելու ես…” Հետևություն. սովետական միության տարիներին գոյություն ունեցող դպրոց-բուհ-աշխատանք մեխանիզմը գործում էր առանց բացառությունների:

Այսօր, բարեբախտաբար, նույնիսկ 40 անց մարդիկ կարող են բուհ ընդունվել: Խնդիրը միայն ցանկությունն է: Բուհերը առաջարկում են երեկոյան ուսուցման հատուկ ծրագրեր, որպեսզի անգամ աշխատող մարդիկ սովորելու հնարավորություն ունենան: Ավելին, այսօր բացի բուհերից կան առանձին ուսումնական կենտրոններ, մասնագիտական վերապատրաստման և վերաորակավորման դասընթացներ: Դրան գումարած նաև էլեկտրոնային (հեռահար) ուսուցումը, երբ Դուք կարող եք տանը նստած ստանալ, օրինակ, մագիստրոսի կոչում բազմաթիվ բնագավառներում:

Մնում է մի հարց. արդյո°ք օգտվում ենք ընձեռնված հնարավորությունից: 

Երևի թե ամենաառաջին կարևոր կանոնն է, որ չպետք է մոռանա ցանկացած տարիքի ուսանող. Եթե ոմանք գիտեն Ձեր հարցի պատասխանը Ձեզնից շուտ, դա դեռ չի նշանակում, որ ամոթ է այդ հարցը տալը:

Երբ սովորում են տատիկներն ու պապիկները…

Ցավոք սրտի, Հայաստանում իրենց ողջ կյանքը ակտիվ ապրած մարդիկ թոշակի անցնելուց հետո իրենց զգում են ավելորդ: Նրանք ունեն անսահմանափակ ազատ ժամանակ և շատ քիչ անելիք…

Արդյո°ք լավ չէր լինի ստեղծել Ավել

Սահմանափակ հնարավորություններով մարդիկ

Թողնել մեկնաբանություն

Միշտ ասելով սահմանափակ հնարավորություններով մարդ` մենք պատկերացնում ենք սայլակի վրա կամ ձեռնափայտով անձնավորություն… Եվ անհասկանալի պատճառով շատերի մոտ ավելանում է նաև սահմանափակ մտավոր ունակությունների անպայման առկայությունը…

Իսկ երբեք չե°ք մտածել, որ յուրաքանչյուր մարդ էլ սահմանափակ ունակություններ ունի` լինի մտավոր, թե ֆիզիկական: Միգուցե Դուք կարողանում եք երկու ոտքով քայլել, բայց չեք կարող այնքան լավ մարկետոլոգ լինել, որքան Ձեր հաշմանդամ հարևանը, կամ նկարիչ կամ հաշվապահ կամ և այլն, և այլն: 

Ցավալի է, որ շատերը խուսափում են հաշմանդամների հետ շփվելուց իրենց սահմանափակ մտածելակերպի պատճառով: Խուսափում են աշխատանքի վերցնելուց, որովհետև ընդունակ չեն ընկալելու, որ մտավոր զարգացած մարդը անկախ իր արտաքին տեսքից` թանկարժեք աշխատող է: Եվ այս խուսափումների շարքը շարունակվում է անվերջ: Լայն մտածեք, փորձեք տեսնել դիմացինի հմտությունները անկախ նրա արտաքինից… 

Օրինակ` երբ լսում եք Բեթհովենի ստեղծագործությունները, հիշու°մ եք, որ նա լսողական արատ է ունեցել: Կամ երբ վերջերս Թայգեր Վուդսը ճանաչվեց աշխարհի լավագույն գոլֆ խաղացողներից մեկը, որևէ մեկը չհիշեց, որ նա դժվարությամբ է կարողանում հստակ խոսել` ի ծնե արատի պատճառով: Իսկ որ Սթիվի Ուանդերը կու°յր է… Իսկ որ Ֆրանկլին Ռուզվելտը սայլակ և ձեռնափայտեր էր օգտագործում… Մարդու հոգևոր աշխարհը և մեծ գործեր անելու կարողությունը փոխկապակցված չեն նրա ֆիզիկական հնարավորությունների հետ: 

Արդյունքում մի հարց է առաջանում`ո°րն է հասարակության համար ավելի անընդունելի` մարդկային տգիտությունը, թե° ֆիզիկական ոչ լիարժեքությունը… 

Եվ նրանք ապրեցին երկար ու երջանիկ….

Մեկնաբանություններ (3)

Հիշում եմ, որ երբ փոքր էի, հեքիաթներում արքայազնը և արքայադուստրը վերջում ամուսնանում էին…

Հեքիաթները ԱՎԱՐՏՎՈՒՄ էին ամուսնությամբ 😀

Այդպես էլ չէինք իմանում, թե հարս ու սկեսուր կամ փեսա ու զոքանչ ինչ հարաբերություններ ու կռիվներ էին ունենում: Կամ թե ինչպիսին է ամուսնական կյանքը իր բոլոր հոգսերով և երջանիկ պահերով հանդերձ… Կամ ինչպես էին արքայադուստրն ու արքայազնը միասին որոշումներ ընդունում…

Մի խոսքով հեքիաթային կյանքը ավարտվում էր ամուսնությամբ 😀

Վերջերս, երբ իմ մտերիմ ընկերուհին ամուսնանում էր, նրան մաղթեցի, որ հեքիաթը Ավել

Հունիսի 1-ի մասին

1 մեկնաբանություն

Անկեղծ ասած` չէի ուզում գրել, բայց հունիսի մեկին փողոցներում, հատկապես այգիներում տիրող խառնաշփոթից հետո չդիմացա…
Չեմ սիրում, երբ ամեն տարի ծնողներից ոմանք հիշում են, որ կարելի է իրենց երեխաներին տարվա մեջ գոնե մեկ անգամ տանել զբոսանքի… երեխաների պաշտպանության օրը…

Չեմ սիրում, որ ծնողներին հիշեցնում են, որ իրենց երեխաները զբոսնելու կարիք ունեն… Պետք չէ, որ հունիսի 1 լինի, որ դուք պարտավորված զգալով, ձեր հարևանուհու կամ մեկ այլ ծանոթի հետ միասին, հոգնած ու թթված դեմքերով տանեք միանգամից բոլոր երեխաներին և ամբողջ ընթացքում հերթերից ու շոգից զզվելով երազեք տուն գնալու մասին: Կարծում եմ, որ երեխաներին հատկապես այդ օրը պետք է պաշտպանել անդուր և անվերջանալի հերթերից, տոթից, արևահարվելուց, գլխացավ առաջացնող աղմուկից, տատիկի կամ մայրիկի հոգնած ու մեղադրող (քո խաթր ենք էկել, մի բողոքի) հայացքից, ծանրաբեռնվածությունից ավելի վտանգավոր դարձող մաշված կարուսելներից…
Գիտեմ, որ շատերը կասեն, որ կան մարդիկ, ովքեր Ավել

Տղամարդու արարումը ;)

Մեկնաբանություններ (20)

Մի օր Եվան գալիս է Աստծո մոտ և ասում.
— Աստվա’ծ, ես քեզ անչափ շնորհակալ եմ… դու տվել ես ինձ ամեն ինչ. այս հրաշալի այգին, գետերը, լճերը, սքանչելի ու զարմանահրաշ կենդանիները, նույնիսկ խնձորի ծառն ու օձը: Բայց ես ինձ դժբախտ եմ զգում այս հսկա այգում:
— Ինչու°,- հարցրեց Աստված:
— Որովհետև ես միայնակ եմ, և, բացի այդ, ինձ ահավոր հոգնեցրել են խնձորները:
— Լա’վ, այդ դեպքում ես քեզ համար կստեղծեմ տղամարդ:
— Իսկ ի°նչ է տղամարդը,- զարմացավ Եվան:
— Դա կլինի մի արարած, որ կլինի քեզնից բարձրահասակ, առնական, այնպես որ դու քեզ վստահ և պաշտպանված զգաս նրա կողքին…
բայց Ավել

Older Entries Newer Entries