Հիմա ում հետ ենք համեմատվում?

1 մեկնաբանություն

Կոտորվեցինք մեր երկիրը եւ մեր ազգը այլ երկրների եւ ազգերի հետ համեմատելով: Իհարկե, ամեն ինչ համեմատական է, բայց գոնե կողմնորոշվել, թե ում հետ կարող ենք համեմատվել կարելի էր վաղուց:

Մենք  տնտեսության զարգացման հարցում չենք կարող համեմատվել ԱՄՆ հետ, որովհետեւ ԱՄՆ 70 տարի Սովետական միության անդամ երկիր չի եղել, հիմա էլ նոր զարգացող չէ:

Մենք չենք կարող մեր մեծերի նկատմամբ հարգանքի մշակույթը համեմատել Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հետ, որովհետեւ մենք մշակութային ընդհանրապես ոչ մի նմանություն չունենք:

Մենք մեր բժիշկներին չենք կարող համեմատել եվրոպական կամ ամերիկյան բժիշկների հետ, քանի որ նրանք մի քանի տասնյակ անգամ ավելի շատ գումար են ծախսում սովորելու, իսկ հիվանդները՝ բուժվելու վրա:

Առհասարակ որպեսզի ցանկացած համեմատություն իմաստ ունենա, պետք է հաշվի առնել, թե ինչպիսի կարեւոր նմանություններ ունեն երկրները եւ ազգերը: 

Մենք չենք կարող համեմատել մեր առավելություններն ու թերությունները այն երկրների եւ ազգերի հետ, որոնց հետ համեմատությունը մեզ ՁԵՌՆՏՈՒ է: Համեմատությունը պետք է լինի օբյեկտիվ, որպեսզի մենք էլ ի վերջո հասկանանք՝ որ ուղղությամբ է  պետք շարժվել:

Advertisements

Ուսումը ԲՈւՀ-ով չի ավարտվում

Թողնել մեկնաբանություն


social-learning_smallՎերջերս իմ ընկերներից մեկը ասաց. «Ուզում եմ ինչ-որ ստեղծագործական բան սովորեմ… երևի կավագործություն, բայց մտածում եմ կողքից կասեն գիժ ա՝ համալսարանն ավարտել ա, բանկում ա աշխատում, 30-ն անց ու ամուսնացած չի: Ի՞նչ կավագործություն, դրա տեղը ամուսնացի»

Այդ պահին ծիծաղեցինք, բայց հետո սկսեցի մտածել խնդրի շուրջ: Հայաստանում մարդիկ սովորել ասելով պատկերացնում են դպրոցն ու ԲՈւՀ-ը, իսկ հետո պետք է ամուսնանալ, ընտանիք կազմել և աշխատել: Եվ վերջ: Այդքանով ավարտվում է անձի զարգացումը:

Բայց անձի զարգացումը կարևոր է, իսկ այն ապահովելու համար  պետք է սովորել: Իրականում պարտադիր չէ ամբողջ կյանքն անցկացնել դպրոցական նստարանին կամ ԲՈւՀ-ի լսարանում, որպեսզի մեզ կոչենք ողջ կյանքի ընթացքում սովորող: Ցկյանս ուսումնառությունը շարունակական է, կամավոր, ինքնամոտիվացված: Այն չի պարտադրում վայր կամ դասացուցակ: Ցկյանս ուսումնառությունը կարող է տարբեր լինել: Կարող ենք գիրք կարդալ, ինտերնետում փնտրել հետաքրքիր հոդվածներ և ֆիլմեր: Բազմաթիվ կայքեր այսօր առաջարկում են օնլայն անվճար ուսուցում: Իհարկե, կրեդիտներ չենք ստանա այդ ծրագրերի համար, բայց կարող ենք սովորել մեզ համար հետաքրքիր և օգտակար բաներ:

Անգամ անծանոթ մարդու հետ զրուցելով մենք շատ բան կարող ենք սովորել, թեկուզ իր մասնագիտությունից: Օտար մասնագիտությունից մի փոքր մաս սովորելը նույնպես կարևոր է: Հոգեբանությունը, աստղագիտությունը, պատմությունը և շատ այլ գիտություններ այդ հնարավորությունը տալիս են: Ցանկացած նոր համակարգչային ծրագիր սովորելը ողջ կյանքի ընթացքում ուսման մաս է: Ֆեյսբուքով նույնպես կարող ենք սովորել՝ դիտելով մեր ընկերների և տարբեր էջերի միջոցով տարածվող տեղեկությունները, լուրերը, հետաքրքրաշարժ տեսանյութերը:

circular-learning-styles-visual

Հայաստանում թերևս քիչ կհանդիպես տնտեսագետի, որ նաև նկարում է, կամ իրավաբանի, որ երգում է, կամ բժշկի, որ նաև կավագործ է: Երևի Հայաստանում մարդիկ ինչ-որ նոր բան, հատկապես արհեստ սովորելը ընկալում են սոցիալական ցածր խավին բնորոշ երևույթ և խուսափում են դրանից: Իսկ իրականում նոր բան ցանկանում են սովորել հոգեպես հարուստ մարդիկ, ովքեր ինքնավստահ են, կայացած և միշտ «մի փոքր ժամանակ ունեն ինչ-որ լավ բան անելու համար»:

Նորից հիշեցի այն ընկերոջս. «Լավ, ենթադրենք սովորեցի կավագործություն: Մտածում եմ բա հետո՞: Հո Վերնիսաժում չեմ կանգնելու՞: Մեկ ա էլի բանկում եմ աշխատելու, բան չի փոխվի»:

Ողջ աշխարհում ինքնազարգացմամբ զբաղվող մարդիկ ավելի երջանիկ և բավարարված են իրենց կյանքում և միջինում ավելի շատ են վաստակում: 

Շատերը ասում են, որ ընտանիք կազմելուց հետո «նման բաների համար ժամանակ չի մնում»: Իրականում զույգերը/ամուսինները կարող են միասին սպորտով զբաղվել, նկարել, կավագործություն սովորել: Դա ոչ միայն հանգստացնում, լիցքաթափում է մարդուն, այլև մտերմացնում: Միգուցե նաև դա է պատճառը, որ ընդհանուր շատ հետաքրքրություններ ունեցող մարդիկ ավելի ամուր ընտանիքներ են կազմում: Իսկ եթե ընդհանուր հետաքրքրություններ չկան, կարելի է ստեղծել…

«Իսկ երեխաների հետ ավելի քիչ ժամանակ է մնում»… Իսկ ո՞վ է ասել, որ սովորել կարելի է միայն մենակ մնալով: Երեխայի հետ միասին կարելի է շատ բան սովորել: Երեխաների հետ միասին կարող է սովորել և զարգանալ նաև ծնողը:

Ցանկանում եմ ասել, որ ողջ կյանքի ընթացքում սովորելը կարող է լինել օգտակար, ոգեշնչող, ստեղծագործ, կիրառելի, հաճելի և բազմաթիվ այլ «լավ բաներով» օժտված: Մի խուսափե՛ք նոր ինֆորմացիայից, սովորեք այն տեղին և ճիշտ կիրառել: Ի վերջո կյանքը մեզ այդ հնարավորությունը տալիս է:

Շնորհակալության մասին

Մեկնաբանություններ (2)

Շատերս ենք գովասանք կամ «շնորհակալություն» ակնկալում ինչ-որ գործ անելուց, ինչ-որ մեկին օգնելուց հետո: Եվ եթե ստանում ենք, մեզ բավարարված, գնահատված և լավ ենք զգում: Իսկ հակառակ դեպքու՞մ…

Հաճա՞խ ենք շնորհակալություն հայտնում մեր շրջապատի մարդկանց: Հաճա՞խ ենք ցույց տալիս, որ տեսնում և գնահատում ենք դիմացինի արարքը: Համոզված եմ, որ ոչ:  Բոլորն էլ սպասում են «շնորհակալության» այնքան, որքան և մենք:

Առօրյայում տղամարդիկ զիջում են իրենց տեղը տրանսպորտում, բացում են մեր փոխարեն դուռը և այլն: Եվ չնայած շատերը ընդունում են, որ դա «այդպես էլ պետք է լիներ», երախտագիտությունը երբեք էլ ավելորդ չէ:

Առօրյայում կանայք զբաղվում են տան գործերով, ճաշ են եփում, խնամում են երեխաներին և այլն: Եվ չնայած շատերը ընդունում են, որ դա «այդպես էլ պետք է լիներ», երախտագիտությունը երբեք էլ ավելորդ չէ:

Առհասարակ չնայած կարծրատիպերին, մշակութային առանձնահատկություններին, անձի մտածելակերպին, ոչինչ այս կյանքում «այդպես էլ չպետք է լիներ»: Մի՛ մոռացեք շնորհակալություն հայտնել, որպեսզի նույն երախտագիտությամբ էլ Ձեզ վերաբերվեն:

Հ.Գ. Շնորհակալություն ընթերցելու համար 😉 

Միասին պայքարենք մեր իրավունքների համար

1 մեկնաբանություն

Սա հոդված չէ: Սա առաջարկ է:

Շատերս խնդիրներ ունեցել ենք բանկերի, վարկային կազմակերպությունների, ապահովագրական ընկերությունների և այլ ֆինանսական հաստատությունների հետ: Ընդ որում` դա կարող է լինել ոչ պատշաճ սպասարկումը (չեն բացատրել ինչ գործարք եք կնքում և ինչ պայմաններով, ինչ վտանգներ կան և այլն), սխալմունքները (գումար են ելքագրել հաշվից, երբ Դուք գործարք չեք արել կամ բանկոմատից օգտվելիս գումար չեք ստացել, սակայն հաշվից ելքագրել են կամ չեն փոխհատուցել ապահովագրական գումարները և այլն), տարօրինակ պահանջները և այլն: 

Մի խուսափեք բարձրաձայնել խնդիրները: Գրեք այս գրառման  քոմենթներում  կամ consumerinfo@cba.am հասցեին կամ մուտքագրեք Ձեր խնդիրը օնլայն:

Էժան և մատչելի սեպտեմբերի 1: Մաս 4

Թողնել մեկնաբանություն

Նախորդ 1, 2, 3 մասերից հետո սա վերջին և եզրափակիչ մասն է: Այստեղ ներկայացնելու եմ այն խորհուրդները, որոնց միջոցով Դուք կարող եք ավելի քիչ ծախս կատարելով Ձեր երեխայի համար ապահովել ուրախ ուսումնական տարի, իսկ Ձեզ համար` ֆինանսապես թեթև ուսումնական տարի:

  • Եթե դպրոցում նկարչական դասընթացը պահանջում է 12 գույնանի մատիտներ, ուրեմն գնեք 12 գույնանի մատիտներ: 24 կամ 96 գույնը բացարձակ անիմաստ է: Մի բարդացրեք Ձեր երեխայի կյանքը, շատ մասնագետների կարծիքով երեխաները սթրեսի մեջ են ընկնում բազմաթիվ գույներից չկարողանալով ընտրություն կատարել, դանդաղում է նրանց մտածելու արագությունը, նվազում ուսումնական աճի տեմպը:
  • Չեմ հասկանում, թե ինչպես օգոստոսի 25-31 ընկած ժամանակահատվածում բոլոր հայ երեխաների հագուստները … ԿԱՐԴԱԼ ԱՄԲՈՂՋԸ

Էժան և մատչելի սեպտեմբերի 1: Մաս 3

Թողնել մեկնաբանություն

Նախորդ երկու հոդվածներում անդրադարձել եմ նոր ուսումնական տարին սկսելիս մեծ ծախսերից խուսափելու հնարավոր միջոցներին: Այս հոդվածում կշարունակեմ այդ խորհուրդները:

  • Շատ պարագաներ կարելի է ձեռք բերել ավելի էժան, եթե դրանք անցած սեզոնի են: Օրինակ` սպորտային համազգեստները, հեռախոսները և այլն: Նամանավանդ եթե դրանց նոր լինելը էական նշանակություն չունի աշակերտի համար:
  • Մտածեք հինը նորով փոխանակելու մասին: Օրինակ` հեռախոսի կամ համակարգչի հին մոդելը նորով կարող եք փոխանակել, կամ վաճառել, լրացնել մի փոքր գումար և գնել նորը:
  • Մի շարք մարդիկ նվիրում են իրենց դասագրքերը, հագուստը (շատ հաճախ այն օգտագործված էլ չի լինում), հեռախոսը, համակարգչի մասերը: Շատերը նորը գնելուց հետո որոշում են ոչ թե վաճառել ունեցածը, այլ նվիրել: Ձեր երեխան նույնպես կարող է փնտրել և գտնել նման իրեր, օրինակ ինտերնետի օգնությամբ:
  • Անամոթ խորհուրդ: Հարցրեք Ձեր … ԿԱՐԴԱԼ ԱՄԲՈՂՋԸ

Էժան և մատչելի սեպտեմբերի 1: Մաս 1

Թողնել մեկնաբանություն

Ամեն տարի օգոստոս ամսին ես զարմանքով նայում եմ այն ծնողներին, ովքեր խուճապի մեջ, շոգից և հոգնածությունից ճլորած երեխաներին ձեռքից քարշ տալով հսկայածավալ գնումներ են կատարում նոր ուսումնական տարվա համար: Ավելի շատ զարմանում եմ, որ մարդիկ չեն նկատում, որ այդ գնումների մինչև 50% անիմաստ են: Ավելին, հաճախ անհրաժեշտ է լինում նմանատիպ պարագաներ ձեռք բերել դասերը սկսելուց հետո, երբ պարզ է դառնում, որ շատ բաներ ճիշտ չեն գնվել կամ առհասարակ ավելորդ են եղել:

Գուցե տարիներ առաջ, երբ խանութները լցվում էին միայն այսպիսի օրերի, մարդիկ աշխատում էին միանգամից ամեն ինչ ձեռք բերել, քանի որ համոզված չէին, որ վաղը նույնը կկարողանան: Բայց այսօր, երբ ամեն քայլափոխի խանութներ և սուպերմարկետներ են, նմանատիպ խուճապը արդեն անհիմն է:

Այս և շարունակական մի քանի հոդվածներում կներկայացնեմ մի քանի խորհուրդ` ուսումնական տարին գրագետ գնումներ կատարելու համար:

  • Գնեք միայն այն, ինչի կարիքը ունի Ձեր երեխան: Նախօրոք ճշտեք, թե ինչ տետրեր, գրիչներ և այլ պարագաներ են անհրաժեշտ լինելու ուսումնական տարվա ընթացքում: Եթե դպրոցում կամ աշակերտների միջոցով այդ տեղեկությունը հասանելի չէ, ապա գնեք միայն մեկ-երկու աշխատանքային տետր և գրիչ, իսկ մնացածը ձեռք կբերեք, երբ ամեն ուսուցիչ իր պահանջները ասի: Այդպիսով կխուսափեք տանը մի քանի տասնյակ անպետք տետր կուտակելուց և, բնականաբար, ավելորդ ծախսերից:
  • Գնումներ կատարեք տանը: Նախ և առաջ փնտրեք, թե տանը նախորդ ուսումնական տարվանից ինչ պետքական իրեր կան: Գրիչներ, տետրեր, մատիտներ, մկրատ, գրքերի և տետրերի կազմեր, գրչատուփեր և այլն: Շատ դեպքերում դրանք բավարար են լինում առաջին մեկ ամսվա ուսումնական կուրսը անցնելու համար, իսկ հետգայում գնումները քիչ-քիչ անելով կխուսափեք ծանր և խոշոր գնումներից, ամառային շոգին խանութների քաշքուկից: Լինում է նաև այնպես, որ իրերը կարելի է բերել թարմ տեսքի և կրկին օգտագործել:
  • Ոչ մի տեղ գրված չէ, որ երեխայի … ԿԱՐԴԱԼ ԱՄԲՈՂՋԸ

Older Entries