Սայլակից մրցուղի

Թողնել մեկնաբանություն

Երբ անվասայլակով մարդուց պահանջում են մասնակցել վազքի մրցույթի, ապա բնական է, որ արդյունք ակնկալելն անիմաստ է: Բայց երբ նույն անձից պահանջում են ստեղծագործել որևէ երաժշտական գործիքով, ապա կարելի է մեծ նվաճումներ ակնկալել:

Կարծում եմ, որ հաշմանդամների համար անկախ նրանից, թե որտեղ են նրանք ապրում, կա երկու խնդիր.

  1. Խղճահարություն կամ արհամարհանք հասարակության կողմից,
  2. Խղճահարություն սեփական անձի նկատմամբ:

Իրականում եթե առաջինը կարող էր ինչ-որ կերպ մոտիվացնել, ստիպել անհատին ապացուցել, որ հաշմանդամությունը նրան ոչ մի առումով ավելի ցածր, ավելի վատը կամ ավելի քիչ հնարավորություններով մարդ չի դարձնում, ապա երկրորդը կատարում է ճիշտ հակառակ գործը: Հասարակության կողմից ոչ սովորական վերաբերմունքը կարող է մղել մեծ նպատակների և համապատասխանաբար նվաճումների հասնելուն: Բայց սեփական անձի նկատմամբ խղճահարությունը ստիպում է ընդունել, որ եթե ծնվել ես արատով կամ դարձել ես հաշմանդամ դեպքերի բերումով, ապա քո հնարավորությունները հօդս են ցնդել:

Ցանկացած մարդու համար էլ նպատակներին հասնելը աշխատանք և ջանքեր է պահանջում: Արդար նայելով հասարակության բոլոր անդամներին` կարող եմ ասել, որ նույն ջանքերն են պահանջվելու նաև հաշմանդամներից: Չէ որ նույն ռասիզմը մենք ավելի շատ փորձում ենք շեշտել որպես սպիտակամորթների թերություն, բայց ոչ երբեք սևամորթների, որոնց մեջ … ԿԱՐԴԱԼ ԱՄԲՈՂՋԸ

Advertisements

Սահմանափակ հնարավորություններով մարդիկ

Թողնել մեկնաբանություն

Միշտ ասելով սահմանափակ հնարավորություններով մարդ` մենք պատկերացնում ենք սայլակի վրա կամ ձեռնափայտով անձնավորություն… Եվ անհասկանալի պատճառով շատերի մոտ ավելանում է նաև սահմանափակ մտավոր ունակությունների անպայման առկայությունը…

Իսկ երբեք չե°ք մտածել, որ յուրաքանչյուր մարդ էլ սահմանափակ ունակություններ ունի` լինի մտավոր, թե ֆիզիկական: Միգուցե Դուք կարողանում եք երկու ոտքով քայլել, բայց չեք կարող այնքան լավ մարկետոլոգ լինել, որքան Ձեր հաշմանդամ հարևանը, կամ նկարիչ կամ հաշվապահ կամ և այլն, և այլն: 

Ցավալի է, որ շատերը խուսափում են հաշմանդամների հետ շփվելուց իրենց սահմանափակ մտածելակերպի պատճառով: Խուսափում են աշխատանքի վերցնելուց, որովհետև ընդունակ չեն ընկալելու, որ մտավոր զարգացած մարդը անկախ իր արտաքին տեսքից` թանկարժեք աշխատող է: Եվ այս խուսափումների շարքը շարունակվում է անվերջ: Լայն մտածեք, փորձեք տեսնել դիմացինի հմտությունները անկախ նրա արտաքինից… 

Օրինակ` երբ լսում եք Բեթհովենի ստեղծագործությունները, հիշու°մ եք, որ նա լսողական արատ է ունեցել: Կամ երբ վերջերս Թայգեր Վուդսը ճանաչվեց աշխարհի լավագույն գոլֆ խաղացողներից մեկը, որևէ մեկը չհիշեց, որ նա դժվարությամբ է կարողանում հստակ խոսել` ի ծնե արատի պատճառով: Իսկ որ Սթիվի Ուանդերը կու°յր է… Իսկ որ Ֆրանկլին Ռուզվելտը սայլակ և ձեռնափայտեր էր օգտագործում… Մարդու հոգևոր աշխարհը և մեծ գործեր անելու կարողությունը փոխկապակցված չեն նրա ֆիզիկական հնարավորությունների հետ: 

Արդյունքում մի հարց է առաջանում`ո°րն է հասարակության համար ավելի անընդունելի` մարդկային տգիտությունը, թե° ֆիզիկական ոչ լիարժեքությունը…